Ο κομισάριος είναι γυμνός

Ο κομισάριος είναι γυμνός

Τι νόημα έχει η ύπαρξη μιας αριστεράς που δεν θέλει να κυβερνήσει και απλά αναλώνεται σε διαμαρτυρίες και διασπάσεις;

Χωρίς να έχω καμία εμπιστοσύνη στις δημοσκοπήσεις, πιστεύω ότι εάν καταφέρει να μπει στη Βουλή η Λαϊκή Ενότητα, έχει ταβάνι κάπου 5-6%, δηλαδή σχεδόν το 1/10 του 61,3% που ψήφισε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, και που ο Λαφαζάνης προσπαθεί τόσο άτσαλα να καπελώσει.

Το ΚΚΕ θα πάρει πάλι μια απ’ τα ίδια, γιατί όσο και να απογοητεύτηκε κόσμος από τον Τσίπρα, δεν γοητεύτηκε κιόλας από τη στάση που κράτησε ο Κουτσούμπας (ιδίως στο δημοψήφισμα). Άλλο ένα 6% λοιπόν, που δεν αποκλείεται καθόλου να είναι λιγότερο.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παίζει να διπλασιάσει ή και να τριπλασιάσει το ποσοστό της, αγγίζοντας το 1,77% που έπιασε ο Γκλέτσος στις εκλογές του Ιανουαρίου. Δεν μπαίνει Βουλή φυσικά ούτε με σφαίρες (η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αν και το ίδιο ισχύει μάλλον για τον Γκλέτσο).

Η αριστερά σβήνει, η δεξιά σβήνει, ζωή σε μας, καιρός για ένα νέο ΕΑΜ

Η αριστερά σβήνει, η δεξιά σβήνει, ζωή σε μας, καιρός για ένα νέο ΕΑΜ

ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ

Η απαξίωση της αριστεράς είναι γενική και έντονη.

Θα ήταν μεγάλο ψέμα αν λέγαμε πως η αριστερά είναι στα καλύτερά της. Θα αδικούσαμε την αλήθεια και τη νοημοσύνη, αν λέγαμε πως η αριστερά έχει περίοπτη θέση στις ψυχές των Ελλήνων και πως δεν έχει ξεφτιλιστεί πλήρως με όλα αυτά που κάνει η ίδια τα τελευταία χρόνια (τουλάχιστον).

Στην πολύ μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας, η αριστερά είναι κάτι απαξιωμένο πλέον. Της έδωσε την ευκαιρία να δείξει τι αξίζει και του έδειξε τι ακριβώς αξίζει: τίποτα. Δεκαετίες τώρα περίμενε να της δοθεί η ευκαιρία για να την αρπάξει από τα μαλλιά. Τελικά την ξεμάλλιασε. Υπογράφοντας νέο προδοτικό και θανατηφόρο μνημόνιο, πέταξε την ευκαιρία που της δόθηκε στα σκουπίδια. Εκεί που θα πάει και αυτή συντόμως.

Δε λέω βεβαίως, πως η δεξιά πάει καλά. Τα κόμματα που την εκπροσωπούν, είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ή αποτελούν σύντομα ανέκδοτα. Η ΝΔ αιμορραγεί καθημερινά, ακολουθώντας την πορεία του ΠΑΣΟΚ. Το ΛΆΟΣ και οι ΑΝΕΛ ανήκουν στα ανέκδοτα που λέγαμε. Η ναζιστική ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δηλώνει δια στόματος Μιχαλολιάκου «Για την Ελλάδα υπάρχει μόνο ευρώ και με σκληρούς όρους». Για τους Γιουνκερίστας του Ποταμιού, τι να πει κανείς. Τώρα τελευταία, προσπαθούν να μας πλασάρουν με το ζόρι και κάτι γραφικούς νεοφιλελεύθερους με φραπέδες και πίτσες ή ζεν πρεμιέ της κακιάς ώρας. Εκεί έχει φτάσει η κατάντια τους. Ούτε ένα ανάχωμα της προκοπής δε μπορούν να βρουν. Και η δεξιά και το κέντρο έχουν πάρει το δρόμο που κάποια κοντινή στιγμή, νομοτελειακά θα συναντηθεί με την αριστερά στο μαύρο σκοτάδι της λήθης.

«Το κράτος» (δηλαδή το μνημόνιο) «είμαι εγώ»

«Το κράτος» (δηλαδή το μνημόνιο) «είμαι εγώ»

του Στάθη

Οι κρίσεις του καπιταλισμού πυκνώνουν.

Oταν πριν από λίγους μήνες το Κομμουνιστικό (κατά συνθήκην) Κόμμα της Κίνας ανακοίνωσε (και η Λαϊκή Εθνοσυνέλευση αποφάσισε) ότι η χώρα αλλάζει αναπτυξιακό μοντέλο, δίνοντας προτεραιότητα στην ανάπτυξη μιας εσωτερικής αγοράς εν σχέσει προς τις εξαγωγές, οι υποψιασμένοι ένιωσαν να τους ζώνουν μαύρα φίδια. Λίγους μήνες μετά, τα εν λόγω μαύρα φίδια έχουν βάλει στη μέση τον κινέζικο δράκο και τον δαγκώνουν ανηλεώς. Δαγκώνοντας ταυτοχρόνως και τις ουρές τους. Κι ύστερα το κεφάλι τους. Διότι αυτά τα φίδια δεν έχουν μυαλό ή μάλλον έχουν τόσο μυαλό όσο ο καπιταλισμός - δηλαδή κουκούτσι.

Οι κρίσεις του καπιταλισμού πυκνώνουν. Διότι αν υποθέσουμε ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι Χ τρισ., οι χρηματοπιστωτικές δοσοληψίες παγκοσμίως είναι Χ τρισ. επί 100! Ηγουν χάος. Ηγουν ο πόλεμος έρχεται καταπάνω μας με δρασκελιές. Κατά τα άλλα, η Γερμανία κοιτάζει πώς θα προσπορισθεί μερικά ψωροεκατομμύρια απ’ ...

Η λαϊκή ενότητα και του κασίδη το κεφάλι

Η λαϊκή ενότητα και του κασίδη το κεφάλι

Του Γιάννη Γκινοσάτη

Το πλατύ πατριωτικό λαϊκό μέτωπο που θα εκφράσει την αντίσταση του ελληνικού λαού δεν έχει ακόμα σχηματιστεί (με ευθύνη της αριστεράς) 

Τώρα που η κυβερνητική συμμορία με την αγαστή συνεργασία των λοιπών δοσίλογων, έδεσαν τον ελληνικό λαό πισθάγκωνα για τρεις γενιές τουλάχιστον, η Αριστερή Πλατφόρμα αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να αφήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και να ιδρύσουν νέο αντιμνημονιακό κόμμα. Για την αριστερή αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ η ώρα αυτή ήρθε λίγο βεβιασμένα, διότι τα στελέχη της περίμεναν αφελώς να γίνει πρώτα το συνέδριο για να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους μέσα στο κόμμα, με την κρυφή ελπίδα ότι μπορούν ακόμα και να πάρουν αυτοί τα ηνία στα χέρια τους, οπότε δεν θα χρειαζόταν η Λαϊκή Ενότητα. Τέλος πάντων θα είμαι επιεικής με τα στελέχη της αριστερής πλατφόρμας και δεν θα κολλήσω εκεί, μια και η αναγγελία του νέου κόμματος προκάλεσε κύμα δηλώσεων, εκκλήσεων και προσκλήσεων για την σύμπηξη νέου μεγάλου αριστερού αντιμνημονιακού μετώπου για να κατέλθει στις προσεχείς εκλογές.

Η διαπίστωση όμως που βγαίνει από αυτή την κίνηση είναι ότι κάποιοι έχουν την πεποίθηση ότι οι συνέπειες της προδοσίας της κυβέρνησης, αφορούν μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα και τη….
συμμορία του και ότι αυτοί οι αριστεροί βουλευτές που δεν ψήφισαν το 3ο μνημόνιο, θα ανταμειφτούν από το εκλογικό σώμα για την στάση τους και θα περάσουν από ταμείο να εισπράξουν το μέρισμά τους από το 62% του ΟΧΙ. Κούνια που τους κούναγε! Δυστυχώς οι εγκληματικές πράξεις του Τσίπρα, θα έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στο σύνολο της αριστεράς, μηδεμίας έκφρασης αυτής εξαιρουμένης! Όποιος έχει στοιχειώδεις γνώσεις πολιτικής ιστορίας, είναι σε θέση να το αντιληφθεί αυτό. Η αριστερά εν συνόλω θα πληρώσει ακριβά τον Τσίπρα, και την πολιτική αλητεία του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο σ΄ αυτές τις εκλογές, αλλά και σε πολλές επόμενες.

ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ

Μέρα με τη μέρα, θα κριθεί εάν η αριστερά εκπληρώσει τον ιστορικό της ρόλο ή νικηθεί από το δαίμονα του αυτισμού.

Ο Ρουβίκωνας είναι ήδη πίσω μας. Είναι η ώρα των πράξεων. Το στοίχημα, αλλά και η ευκαιρία, ίσως ξεπερνάει τις υποκειμενικές μας δυνατότητες. Όμως ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι μόνο οι προπαγανδιστικές ονειροπαγίδες που θα στηθούν από τα ΜΜΕ και τα φοβικά σύνδρομα που θα αναπαραγάγει το σύνολο του μνημονιακού τόξου.

Εξίσου μεγάλος κίνδυνος είναι να αποτελέσει μέτωπο συλλογικοτήτων και προσωπικοτήτων και όχι Μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων, να εγκλωβιστεί αυτοαναφορικά στα όρια του μικρόκοσμου της αριστεράς. Δε χρειαζόμαστε ένα άλλο «συνεπή» ΣΥΡΙΖΑ ή ένα λιγότερο «σεχταριστικό» ΚΚΕ ή μια περισσότερο «ανοιχτή σε συνεργασίες» ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Όπως ακριβώς η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η ήττα της στρατηγικής του αντίληψης και όχι μιας «ηγεσίας που πρόδωσε», έτσι και η αποτυχία των άλλων συλλογικοτήτων της αριστεράς να εκφράσουν 5 ολόκληρα χρόνια , με μαζικούς όρους, τα κοινωνικά στρώματα που ισοπέδωσαν τα μνημόνια, ήταν, ανάμεσα σε άλλα, και η μη επιβεβαίωση μιας ορισμένης τακτικής και στρατηγικής αντίληψης.

Ο μαρξισμός ήταν και είναι η απόλυτη θεωρία της Πράξης. Μέσα στο ανελέητο εργαστήριο της κοινωνίας επαληθεύονται ή όχι οι τακτικές και στρατηγικές αντιλήψεις. Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης όπως αυτή που διέρχεται η χώρα και που θα οξυνθεί ακόμη περισσότερο την επόμενη περίοδο, σε βαθμό που αδυνατούμε να φανταστούμε.

Λάκης Λαζόπουλος: H διαίρεση της ενότητας

H διαίρεση της ενότητας

Είναι μερικές φορές που προτιμάς να μείνεις μπερδεμένος, παρά να σε καλεί επιτακτικά ο χρόνος να ξεκαθαρίσεις και να αποφασίσεις.

Αυτές οι εκλογές βρίσκουν τους Έλληνες βουτηγμένους στην απόλυτη απελπισία. Μοιάζει να μην έχουμε καμία ελπίδα πια.

Δεν υπάρχει λοιπόν, κανείς που να μπορεί να αντισταθεί;

Είμαστε στις φυλακές του Ευρώ με δεσμοφύλακες την Μέρκελ, τον Σόιμπλε και τους λοιπούς αδίστακτους, πλην Γάλλων και Ιταλών.

Η ελπίδα για μια Αριστερά που θα έφερνε μια καλύτερη συμφωνία, συνετρίβη στην νεοναζιστική Ευρώπη που φοβάται δικαιολογημένα την Λεπέν και την Χρυσή Αυγή, αλλά δεν δείχνει να τρομάζει από τον νέο-χιτλερισμό της ηγεμονεύουσας Γερμανίας.

Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε είναι εξίσου ακροδεξιοί.

Είναι εγκληματίες πολέμου και η ιστορία θα το γράψει κάποια μέρα, αλλά τώρα ούτε αυτή τολμάει να μιλήσει.

Όπως δεν μίλησε και τότε έγκαιρα.

Δεν είναι ώρα όμως για να κρύβεται η ιστορία. Να βγεί να μιλήσει.

Νεοφιλελεύθεροι, αδίστακτοι, ταπεινωτικοί για τους άλλους λαούς, πιστοί υπηρέτες τραπεζών.

Αυτοί είναι οι σημερινοί ηγέτες.

Έχουν κηρύξει έναν αόρατο πόλεμο με μολύβια, δημοσιονομικές προσαρμογές και εντεταλμένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Ύποβάλλουν την ελληνική κοινωνία σε φρικτά βασανιστήρια. Αγνοούν τις εκλογές, αγνοούν τις επιλογές μας, καταπατούν τη σκέψη μας, την επιθυμία μας, την προοπτική μας.

Καταστρέφουν με γέλια σαδομαζοχιστικά τον νεανικό ιστό τής χώρας.

Αρπάζουν τα σπίτια μας, τις ζωές μας, τους κόπους μας.

Ανελέητοι.

Από τη μάχη στην υπογραφή...

Μονάχα έλεος. Τίποτα άλλο και αυτό για την όποια νοημοσύνη μας έχει απομείνει…

Για ποιον Σύριζα μιλάμε; Για ποιο αριστερό κόμμα; Ο ιδεολόγος αριστερός λέγει ή πράττει; Από λόγια του κρίνεται κάποιος ή από τις πράξεις του; Από φορεσιά ή την συμπεριφορά του;

Το ΠΑΣΟΚ τι θα πρέσβευε, η ΝΔ τι θα επικροτούσε, το ΠΟΤΑΜΙ σε ποια ιδεολογία θα υποκλινόταν;

Καλημέρα ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ! Η πόλις εάλω…

Διώχνοντας την αριστερή πλατφόρμα από τις τάξεις του (πράγμα απολύτως λογικό υπό την νέα διαμορφωμένη κατάσταση) αναρωτιέμαι τι θα έχει απομείνει στο κόμμα εκτός τη μεγάλη ιδέα -στα χαρτιά- και την αντίστροφη πράξη.

Το μεγάλο μας στοίχημα χάθηκε, εκείνο που μας έμεινε ανά χείρας ήταν μια νέα επί της ουσίας φιλελεύθερη παράταξη (λιγότερο ικανή ως εκ του αποτελέσματος αποδυκνύεται) που δυστυχώς την πιστέψαμε (όσοι το κάναμε), εκτός και εάν ετοιμάζει την κόντρα κωλοτούμπα. Αλλά στο ενδεχόμενο αυτό δεν πιστεύει ούτε ο Μεϊμαράκης. Να αφήσει δηλαδή τον κόσμο να δει τι εστί ‘’βάθος μνημονίου’’, ‘’ευρώ πάση θυσία’’ και να την κάνει γυριστή μετά βαΐων και κλάδων στο εθνικό νόμισμα…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ....

Γου και α, γά

Του Στάθη

Εν τέλει το είπε. Και δεν έπρεπε να το έχει πει. Ο κ. Τσίπρας. Απεφάνθη για τους συντρόφους του: «Αυτοί δεν είναι πιο αριστεροί από μένα».

(Real News 19.07.15). Καμιά ευπρέπεια. Διότι πρόκειται περί πολιτικής ανοησίας. Το επιχείρημα αυτό έχει να κάνει με την ταυτότητα του καθενός κι όχι με το περιεχόμενο ή το αποτέλεσμα της πολιτικής του δράσης.

Ο κ. Τσίπρας ανακαλεί εξ εφέδρων το «αριστερόμετρο». Όχι μόνον ατυχές, όχι μόνον απρεπές , όχι μόνον ρηχό, αλλά πολιτικώς ανόητο, επιμένω, Διότι, επί παραδείγματι , ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έκανε εθνικοποιήσειςενώ ο κ. Τσίπρας κάνει ιδιωτικοποιήσεις. Αυτό δεν καθιστά τον Καραμανλήαριστερό, ούτε τον κ. Τσίπρα δεξιό.

Το τέλος της επικοινωνιακής αθωότητας

Το τέλος της επικοινωνιακής αθωότητας-Είναι πλέον ολοφάνερο πως η λεγόμενη «αριστερή παρένθεση» έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 16.7.2015 όταν η πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ εκβιάστηκε από τον πρωθυπουργό και υιοθέτησε προκαταβολικά μερικά από τα μέτρα του Μνημονίου Τσίπρα, που ο τελευταίος είχε συνομολογήσει τη Δευτέρα το πρωί με τους δανειστές.

Το "μέτωπο της δραχμής" ετοιμάζεται

Προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εμφανιστεί ως το κατεξοχήν "αντιμνημονιακό" κόμμα, με έναν (μεγάλο) αστερίσκο: υποστήριζε ότι θα μπορούσε να "σκίσει τα μνημόνια" ή (όπως "διόρθωσε" αργότερα τη ρητορική του) να "επιτύχει καλύτερη συμφωνία" εντός της ευρωζώνης και δίχως να διακινδυνεύσει τη ρήξη με τους εταίρους και την έξοδο της χώρας από τον ευρωπαϊκό πυρήνα.

Οι πιο νηφάλιοι είχαν πολύ πριν τις εκλογές επισημάνει την προφανή ανακολουθία: με δεδομένη την οικονομική κατάσταση της χώρας και το κολοσσιαίο χρέος, ευρώ χωρίς μνημόνια και δη χωρίς τους όρους των δανειστών είναι χίμαιρα.

Οι απαντήσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη νηφάλια προσέγγιση ήταν κατά κύριο λόγο... άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε και μονότονη επανάληψη των γνωστών ρητών περί της "σκληρής διαπραγμάτευσης" που "θα άλλαζε την Ευρώπη".

Με τον τρόπο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση και πορεύτηκε στην πεντάμηνη διαπραγμάτευση, απορρίπτοντας στο τέλος μία "δύσκολη" αλλά εφικτή συμφωνία, προκειμένου να... κάνει πλήρη αναστροφή και να υιοθετήσει μια εξαιρετικά δύσκολη και για πολλούς μη πραγματοποιήσιμη συμφωνία, κάτω από την πολύ ορατή πλέον απειλή του Grexit.

Όποιος δεν αντιλαμβάνεται την εσωτερική πραγματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι λογικό να απορεί με όλα αυτά. Ωστόσο, εφόσον αναλύσουμε λίγο το κόμμα της "ριζοσπαστικής Αριστεράς" και δούμε τι ισχύει εντός αυτού, μπορούμε να εξηγήσουμε όλα αυτά - και πολύ περισσότερα.

Το λάθος Τσίπρα και ο ανεπίστρεπτος προς εθνικό νόμισμα δρόμος.

του Γ.Πολίτη

Συγγραφέα

Ανήκωμεν εις Ευρώ και ωσαύτως εις Ευρώπην. Η μη ειπωθείσα πλην σαφώς δεδηλωμένη από την ‘’αριστερά’’ του ΣΥΡΙΖΑ πρόταση.


Το μεγάλο λάθος του καθ’ όλα συμπαθούς, φίλτατου Αλέξη ήταν ακριβώς η δήλωση της απώλειας διαθέσεως ρήξης. Με την άρνηση της ρήξης χανόταν το ένα και μόνο πλεονέκτημα(;) της χώρας και ενέπιπτε η όλη διαδικασία στην ευγενή διάθεση των δανειστών. ’’Αυτοί δεν πρόκειται να φύγουν, μονάχα να φωνάξουν θέλουν, ηρεμήστε κεφαλαιούχοι’’


Το μόνο ‘’όπλο’’ –πλέον χρησιμοποιούμε εισαγωγικά, διότι δεν ξέρουμε εάν παραμένει τέτοιο- που είχαμε ανά χείρας κατετέθη στον βωμό της καλής αίρεσης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ.....

Τι είναι αριστερά;

του Δημ. Καζάκη

Η αριστερά είναι μια μεταπολεμική επινόηση του αστικού κοινοβουλευτισμού προκειμένου να ενσωματώσει στην λογική του και να ευνουχίσει τις έως τότε επαναστατικές, λαϊκές και κοινωνικές δυνάμεις που εξέφραζαν στην πράξη και όχι στα λόγια τους καταπιεσμένους λαούς, τους πόθους και τα συμφέροντα των εκμεταλλευομένων στρωμάτων και τάξεων της κοινωνίας. Είναι τυχαίο ότι από την εποχή της Πρώτης Διεθνούς έως και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ποτέ οι επαναστατικές δυνάμεις που εξέφρασαν στην πράξη το εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν αναφέρθηκαν στον εαυτό τους, ως η αριστερά;

Ο αστικός κοινοβουλευτισμός μετά τον Πόλεμο βάφτισε τις δυνάμεις, που μέχρι τότε κυνηγούσε αλύπητα και τις κρατούσε στο περιθώριο, σε αυτοτελή πολιτική παράταξη μόνο και μόνο για να πάψουν να παλεύουν ώστε οι ίδιοι οι...

εργάτες και ο ίδιος ο λαός να αναδειχθούν ως αυτοτελή υποκείμενα της πολιτικής. Κι έτσι αυτές οι δυνάμεις ευνουχίστηκαν, τα επαναστατικά τους προγράμματα μετατράπηκαν σε σλόγκαν χωρίς αντίκρυσμα, μόνο και μόνο για να αποκοιμίζουν τους αφελείς και από επαναστατικές δυνάμεις, δυνάμεις ανατροπής, μεταβλήθηκαν σε νομιμοποιητικό μηχανισμό της αστικής εξουσίας. Για να κυβερνά η δεξιά ήσυχα και χωρίς κίνδυνο επινόησε και μια αριστερά ως νομοταγή αντιπολίτευση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ...